Float Like A Butterfly, Sting Like Miss JoJo Bie!

Ik heb een probleem. Nee, ik moet zeggen ik had een probleem. Ik geloofde niet meer in de liefde! “Mi lobi yu! Ik houd van je! Mi ta stima bo! I love you!” Intieme woorden waarmee de ene de andere duidelijk tracht te maken welke gevoelens die koestert voor hem/haar. Voor mij hadden deze woorden tot nu toe weinig betekenis, vooral wanneer deze woorden over de tong van het andere geslacht rolt.   

Hoe ik mijn ideale partner omschrijf?

Een overheerlijke chocolade broeder, met de volgende kenmerken; lang, slank, lief, zelfverzekerd, ambitieus, goed opgeleid, begrip- en respectvol, heeft streetknowledge, lekkere billen, volle lippen en is vooral heel erg grappig! Bestaat hij? Het lijkt impossible. In het boek “The Vixen Manual: How To Find, Seduce & Keep The Man You Want” vroeg auteur Karinne Steffans, één van dé meest sprakmakende hiphop videomodels in Amerika, zich af als je als vrouw genoegen moet nemen met een man die van de tien eisen maar aan negen eisen voldoet. Ik zeg: “Ja!”. Ook mannen zijn immers mensen en maken ook fouten. Met andere woorden, de ideale man komt in verschillende vormen en maten. Just…take time to know him.

Ik ben in de positie te zeggen dat mijn goede vriendin zo een man heeft. Haar bruisende en liefdevolle energie heeft ook mij geïnfecteerd, dus wie zegt dat ‘Mr. Right’ ook mij niet kan overkomen? Voor mij is het alweer twee jaar geleden, dat ik mijzelf toeliet in echte liefde te geloven. Ondertussen behoor ik tot het type “happy single” zoals het tegenwoordig wordt beweerd.  

Hoewel mijn Franse vocabulaire zeer beperkt is (ik was mijn Franse taalgids vergeten) besloot ik samen met mijn trés bon amie een midweek richting de stad van de liefde te gaan, Parijs natuurlijk! Het klinkt cliché maar deze wereldstad heeft iets magisch. De ambiance van de liefde en romantiek bevindt zich daadwerkelijk op elke hoek van de straat. Parijs doet iets met je. Het zijn de historische bezienswaardigheden, de geur van vers gebakken brood vanuit de patisserie, de extreem dure modehuizen als Givenchy, Yves Saint Laurent en Louis Vuitton op de Champs-Élysées, trouwens voor mij de mooiste laan ter wereld.

Wellicht dat het hoogte punt, de Eiffeltoren, er iets mee te maken heeft. Het knap staaltje werk oogt vanaf een ansichtkaart net even iets anders, dan wanneer je eenmaal plaats neemt in één van de vele kleine liften die de toren rijk is. Dan piep je wel anders! Alleen al het bereiken van de eerste etage (57 meter) was een hele belevenis, met het hoogtepunt op 275 meter. Ofschoon ik angstig was, bleef ik rustig. Het gezegde “It’s lonely at the top!” werd hier bevestigd en wat mij betreft was de vermelding dat het ook koud is, op zijn plaats. Achteraf gezien was deze top waardevol om de prachtige Parijse skyline eens niet van een ansichtkaart te bewonderen.

Volgens zij die dit waagden, schijnt dit de meest afgezaagde plek te zijn voor een huwelijksaanzoek. Ik roep altijd: “Ik ga nooit trouwen, want ik geloof niet in die shit, omdat veel mensen later toch scheiden!”. Mijn beste vriendin en nicht, maakte mij het volgende wijs. “Joan, als je niet gelooft in trouwen en je blijft dat zeggen, zal niemand je ooit de liefde geven die je verdient en daarbij je ten huwelijk wil vragen.” Voor mij was ‘geloven’ eerst zien en ervaren. Nu ik de Eiffeltoren heb overleefd weet ik… Je adore l’amour, ik geloof weer in de liefde.

Lees mijn wekelijkse column op SME-omroep.